Աղջիկս ու նրա ամուսինն ապրելու տեղ չունեին , առաջարկեցի գան ինձ հետ ապրեն , բայց հետո շատ փոշմանեցի դրա համար

Ես խնդիր ունեմ, խնդրում եմ օգնեք ինձ լուծել այն։ Ինձ խորհուրդ է պետք: Ես այլևս չգիտեմ ինչ անել։ Ես ու աղջիկս, փեսայիս ու թոռանս հետ ապրում ենք իմ 2 սենյականոց բնակարանում և աղջիկս նույնպես իրավունք ունի բաժնեմաս ունենալ։ Մենք ուզում ենք այն բաժանել: Երկու մեկ սենյականոց բնակարան գնել, այնուամենայնիվ, պետք է մի քիչ փող ավելացնել։

մենք փող ենք հավաքում, բայց կարծում եմ, որ ես միակն եմ, որ խնայում եմ: Զույգը ցանկանում է առանձին ապրել, բայց ոչինչ չի անում դրա համար։ Իրականում ես առանց ինձ ապրելու իմաստ չեմ տեսնում նրանց համար։ Իսկ ինչ՝ լավ տեղավորվել են, տանը կարգ ու կանոն կա, երեխայի հարցում էլ եմ օգնում։ Գումար էլ եմ խնայում, դա ինձ ավելի է մոտեցնում երազանքիս։ Բայց միայն ես…

Մյուսները ծախսում են աջ ու ձախ: Աղջիկս միացավ ինչ-որ խմբի, որտեղ մայրերը իր նման են: Ինչ-որ աղ անդ է դա: Նա մի տեսակ կա խվածություն է ձեռք բերել, չի կարող ապրել առանց գնումների: Այս մայրերը միասին մեծ քանակությամբ իրեր են գնում, կիսում իրար մեջ: Նա գալիս է տուն և ուրախանում: Ես զայրանում եմ, նա տեսնում է դա, բայց վրդովվում է.

-Մամ, նայիր, ես նորից կոմբինեզոն եմ գնել Գագիկի համար: Իսկ զուգագուլպա 6 հատ, կարծում եմ, քիչ է, դեռ պետք է վերցնել։ Տեսնում ես մայրիկ, ես խնայում եմ: Խանութում այն չափազանց թանկ է, բայց ես այն վերցնում եմ կոպեկներով: -Լավ ես տնտեսում: Ես այս փողով բնակարան չեմ գնի: Այս տեմպերով մենք կդադարենք ուտել: Դու չես կարող մեզ կերակրել շորերով:

Նրանք ապրում են իմ թոշակի հաշվին: Ի դեպ, աղջկաս ամուսինն էլ նույնն է։ Նույնպես այս աշխարհից չէ։ Ասում է՝ երեխային պետք է, թող առնի։ Ո՞ւմ է պետք: Նա այնքան շատ շորեր ունի, որ երեխան չի հասցնի մինչև մեծանալը հագնել։ Նրանք իրենք են ուզում առանձին ապրել։ Ամեն օր խոսում են այն մասին, թե ինչքան ավելի լավ կլիներ, որ ապրեին առանց ինձ։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։