Այսօր մանկապարտեզում մի երեխա ինձ ուղղակի հունից հանեց ու ես չկարողացա զսպել ինձ, սակայն այն ինչ հետո պարզվեց ուղղակի ապ շեցրեց ինձ․

Դաստիարակչուհին գո ռաց տղայի վրա, բայց պարզվեց, որ նա պարզապես հնազանդ երեխա չէ։ Արմինեն դո ղացող ոտքերով մտավ մանկապարտեզի տնօրենի աշխատասենյակ: Նա ձեռքերով գրեկեց ուսերը և փորձեց աչքի չընկնել տնօրենի մոտ. -Արմինե, ինչ է պատահել, ինչ ես արել այնտեղ,- տնօրենը խիստ ձայնով սկսեց։ -Ես… ես չէի ուզում կոնֆլիկտ առաջացնել, երևի իմ կամքով հայտարարություն գրեմ։

Արմինեն նստեց աթոռին, մի երկու կում ջուր խմեց, իսկ աչքերից արցոքւնենր էին հոսում։ -Մի շտապիր, ես չեմ պատրաստվում աշխատանքից հեռացնել քեզ։ Նախ, ասա ինձ, թե ինչպես է եղել:-Իսկ ինչ ասեմ ձեզ, տղայի մայրն արդեն ամեն ինչ պատմել է։ -Այսինքն, իսկապես ձեռք ես բարձրացրել երեխայի վրա։ -Ոչ, երբեք… տեսախցիկ ունենք մեր խմբում, եթե ուզում եք, ստուգեք:

-Ուրեմն տղայի մայրը ստում է։ -Այնքան արագ ստացվեց… Վահեն պարզապես անկարգ երեխա է: Նա ոչ միայն փ չացնում է մանկապարտեզի ունեցվածքը, շուռ է տալիս սեղանին դրված ուտելիքը, հա յհոում է բոլորին, այլև կպչում է մյուս երեխաներին։ Նա ծ եծում է աղջիկներին, վի րավորում է առանց պատճառի: Ես այլևս չդիմացա և գ ոռացի նրա վրա։ Վահեի մայրը վազելով եկավ, սկսեց գո ռալ…

ու վերջ։ Ես ուզում էի խոսել տղայի հոր հետ։ Բայց երբ գրքում տեսա հոր անուն ազգանունը, ց նցվեցի:Դա իմ հայրն է։ -Ինչ, Ելենա, բայց ինչպես:-Հայրս լքել է մորս, երբ ես 3 տարեկան էի, իսկ եղբայրս ընդամենը 5 ամսական։ Մայրս 3 տեղ էր աշխատում, որ մեզ ինչ-որ կերպ կերակրի, ինքն էլ տարիներ շարունակ հին զգեստ էր հագնում մեզ կոնֆետ գնելու համար։ Հայրս հարուստ էր, բայց նվազագույն ա լիմենտ էր վճարում։

Նա ուներ բազմաթիվ կանայք և այժմ ծնվել է որդին։ Տղայի շորերը բոլորը ֆիրմային են ու թանկարժեք, նաև հիանալի հեռախոս ունի։ Ես հիշեցի ինձ նրա տարիքում, ես պարզապես երազում էի մի փոքրիկ կոնֆետի մասին… այդ պատճառով չկարողացա ինձ զսպել: -Արմինե, ես քեզ արձակուրդ եմ ուղարկում և առանց նախատինքների։ Իսկ երբ վերադառնաս, Վահեն ու նրա մայրը և հատկապես հայրը մեր մանկապարտեզում չեն լինի։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։