Բակում հանդիպելով մի կապուտաչյա աղջկա՝ համաձայնեցի նրան ապաստան տալ. Այդ դեպքից հետո, մեր կյանքում հետաքրքիր շրջադարձ եղավ

Ես վաղուց մենակ եմ ապրում։ Ես ունեմ լավ աշխատանք և կայուն եկամուտ։ Ես նույնիսկ կարողացա լավ բնակարան գնել՝ բավականին ընդարձակ։ Իսկ իմ ինչին է պետք մեկ սենյականոց բնակարան, կամուսնանամ, երեխա կունենամ: Նրանց բոլորին տեղ է հարկավոր։ Ի դեպ, այս միտքն ինձ առաջարկել է իմ ղեկավարը, երբ ես կիսվել եմ նրա հետ ինձ համար բնակարան գնելու ցանկությամբ։

Նա լավ տարբերակ առաջարկեց:Նրա ընկերները որոշել էին տեղափոխվել մեկ այլ երկիր և վաճառել իրենց բնակարանը լավ գնով՝ կահույքով և տեխնիկայով: Այսպիսով, ես ունեցա իմ սեփական բնակարանը, որը պարզվեց, որ շատ հարմարավետ է: Ինձ շատ դուր եկան ընդարձակ սենյակները, մեծ պատշգամբը։ Ուղղակի հիանալի էր: Երբ աշխատանքից տուն էի գնում, պարբերաբար հանդիպում էի կապուտաչյա մի աղջկա։

Մի անգամ հանդիպեցի նրան, նա ասաց, որ իր անունը Արփինե է։ Ես նկատեցի, որ նա վ ատ է հագնված և միշտ ուտել է ուզում։ Ես նրան հաճախ կերակրում էի: Մի անգամ հարցրի, թե ինչ է պատահել նրա ծնողներին: Նա ասաց, որ ժամանակին ունեցել է երջանիկ ընտանիք՝ մայրիկ, հայրիկ և ինքը։Սակայն մայրը մա
հացել է, իսկ հայրը որոշել նորից ամուսնանալ, տուն բերել մեկ այլ կնոջ։

Նրանք արդեն ունեին իրենց երեխաները, որոնց նա ակնածանքով ու հոգատարությամբ էր վերաբերվում։ Արփինեն պետք է բավարարվեր նրանով, ինչ եղբայրն ու քույրը կթողնեն իրեն։ Ես Արփինեյի համար շատ էի ցավում: Որոշ ժամանակ անց ես հանդիպեցի Հրաչին, ով իր ծնողների հետ ուներ փոքրիկ հացաբուլկեղենի ցանց։ Նրանց բիզնեսը արագ զարգացավ։ Հրաչը մեծ ընտանիքից է։ Երբ հանդիպեցի նրա ընտանիքին, անմիջապես ընդհանուր լեզու գտա։

Մի որոշ ժամանակ ես աշխատանքից ուշ էի տուն գնում: Ես ու Արփինեն չէինք տեսնվում։ Այնուամենայնիվ, մի օր ես շուտ գնացի տուն և մուտքի մոտ բախվեցի նրա հետ։ Եղանակը ցուրտ էր, իսկ նրա թեթև բաճկոնը պատռված էր։ Հենց որ ես մոտեցա, նա անմիջապես հարցրեց՝ կարող է գիշերել ինձ հետ։ Ես չկարողացա մեր ժել նրան, նա լողացավ, հաց կերավ և արագ քնեց։Այդ ժամանակ ես զանգահարեցի Հրաչին և պատմեցի նրան ամեն ինչ։

Նա և իր մայրը անմիջապես ժամանեցին։ Հրաչն անսպասելիորեն խնդրեց ինձ ամուսնանալ: Իհարկե, ես չմերժեցի։ Շքեղ հարսանիք չկազմակերպեցինք։ Անմիջապես սկսեցինք թղթեր հավաքել Արփինեյին որդեգրելու համար։ Ինչպես պարզվեց, այդ ժամանակ երեխայի հայրն արդեն մա հացել էր, նա որբ էր մնացել և ապրում էր հոր երկրորդ կնոջ հետ։ Մի քանի ամիս անց մենք նրան որդեգրեցինք, նա շատ ուրախացավ, որ սիրող ընտանիք գտավ։

Մեկ տարի անց Ելենան ունեցավ եղբայր։ Նա վա խենում էր, որ մեր երեխայի ծնունդից հետո մենք կփոխենք մեր վերաբերմունքը իր նկատմամբ, բայց մենք շարունակում էինք նույնքան սիրել նրան, նա հանգստացավ ու սկսեց օգնել եղբորը։ Մեր ընտանիքը շատ ամուր է և երջանիկ։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։