Բարեկամուհիս եկավ իմ կարի արհեստանոց, մի շոր տվեց ու հարցրեց՝ կանե՞մ անվճար թե ոչ, երբ ասացի, որ չեմ կարող, ն եղացավ ու ասաց, որ վճարովի ամեն տեղ էլ կանեն

Ես մի ընկերուհի ունեմ, ով հագուստի սրահ ունի: Սկզբում դա սովորական ատելյե էր, սակայն ժամանակի ընթացքում նա սկսեց օրիգինալ հագուստ կարել՝ կյանքի կոչելով իր գաղափարները։ Արդյունքում ատելիեն դարձավ սրահ։ Չնայած ընկերուհիս նրան անվանում է «արհեստանոց»։ Նա հագուստ է կարում, որը էժան չէ, քանի որ իր կարելու համար օգտագործում է թանկարժեք գործվածք և ամեն ինչ անում է բարձր

որակով։ Նա լավ զեղչեր է անում մշտական հաճախորդներին և ընկերներին:Վերջերս զրուցեցի նրա հետ և նա ինձ պատմեց մի դեպք։ Նրա մոտ է եկել մի մի հին ընկերուհի, ում համար նա կարում էր գրեթե անվճար։ Սակայն այն բանից հետո, երբ նա հրաժարվել է օգնել իրեն դժվար պահերին, թեև նման հնարավորություն ունեցել է, ընկերուհիս որոշել է, որ ոչ մի բան անվճար չի անի նրա համար։ Նա նույնիսկ չէր

մտածում, որ այդ ընկերուհին համարձակություն կունենա իրեն դիմելու։ Այնուամենայնիվ, նա համարձակություն է ունեցել: Նրան զգեստ էր պետք ինչ-որ հարուստ ընկերոջ ծննդյան օրվա համար: Նա ոչ մի խոսք չի ասել նրանց միջև ստեղծված իրավիճակի մասին, կարծես ոչինչ էլ չի եղել։Ընկերուհին սկսել է պատմել, թե ինչ զգեստ է իրեն պետք և ինչ գործվածքից։ Իմ ընկերուհին վերցրել է էսքիզը, սկսել

հաշվել զգեստի արժեքը։ Վերջում պատշաճ գին է դուրս եկել: Քանի որ նա իր մշտական հաճախորդն է, ընկերուհիս զեղչ է արել, բայց ընկերուհու դեմքը գունատվել է. << Ես կարծում էի, որ դու ինձ համար անվճար կկարես: Ես կարող եմ գնել խանութից: Այդ դեպքում ինչպիսի ընկերուհի ես դու>>: Ընկերուհիս նրան կոպտորեն ասել է. «Ես այլևս չեմ խառնում ընկերությունն ու աշխատանքը»: Հետո նրա ընկերուհին, առանց խոսք ասելու, վեր է կացել ու գնացել։ Նրան դուր չի եկել, որ իրեն պատասխանել են նույն խոսքերով, ինչ նա մի անգամ ասել է։Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։