Ես ամուսնացա 5 տարի առաջ, ու անընդհատ մտածում էի, թե ինչպես կարող էր այդքան գեղեցիկ ու խելացի տղամարդը միայնակ մնալ մինչև 32 տարեկան, ճշմարտությունը պարզվեց շատ ավելի ուշ

Ես ամուսնացա 5 տարի առաջ, մինչ ինձ հետ ամուսնանալը ամուսինս ամուսնացած չէր եղել, անընդհատ մտածում էի ու մտածում, թե ինչպես կարող էր այդքան գեղեցիկ տղամարդը մինչև 32 տարեկան ամուրի մնալ։ Մինչ հարսանիքը ես ապրում էի մեծ քաղաքում և ունեի փոքրիկ ատելյե։ Ամեն ինչ լավ էր, միայն տղամարդը չէր ուզում քաղաք տեղափոխվել, ամենատարբեր արդարացումներ էր գտնում։ Ստիպված էի գնալ քաղաք ու վերադառնալ գյուղ ամեն օր: Ես չէի կարողանում հասկանալ ամուսնուս տարօրինակ կապվածությունը գյուղացիական կյանքին։ Մեկ տարի անց իմացա, որ ամուսինս հստակ որոշել է, որ մենք «երեխայի բարօրության համար» գյուղում ապրենք մինչև փոքրիկի 3-4 տարեկանը։

Երբ հղիության վեցերորդ ամսում էի, սկեսուրիս ասացի, որ երբ երեխան ծնվի, 1 ամսից շուտ հյուր չենք ընդունի, միայն մաման, պապան, պապիկն ու տատիկը։ Սկեսուրս ոչինչ չասաց, բայց հենց հաջորդ օրը Սերգեյն ինձ հետ վի ճեց: Պարզվում է, որ մայրը փոխել էր իմ բոլոր խոսքերը և այն ներկայացրել է իր մեկնաբանությամբ։ Ըստ սկեսուրիս՝ ամուսնու մերձավոր ազգականներին՝ մորն ու հորը, արգելում եմ տեսնել երեխային։ Այս թյուրիմացությունն առաջինն էր, բայց ոչ վերջինը։ Հետո սկեսուրս սկսեց ակնարկել որդուն, որ երեխան իրենը չէ: Որդիս ծնվեց, ասես ամուսնուս կրկնօրինակը լիներ, հայր ու որդի նման էին ինչպես ջրի երկու կաթիլ:

Երբ Դանիելը 3 ամսական էր, ես նորից սկսեցի գնալ քաղաք՝ գումար աշխատելու։ Ամուսինս չէր կարողանում հոգալ ընտանիքի կարիքները: Իսկ սիրելի սկեսուրս շարունակում էր Սերգեյին իմ դեմ տրամադրել։ Հիմա, նրա կարծիքով, ես մեկ ուրիշ տղամարդ էի գտել քաղաքում։ Նա հասավ իր նպատակին, և ամուսինս դիմեց ամուսնալուծության: Ես մնացի դրսում առանց աշխատանքի և երկու տարեկան երեխան գրկիս։ Շատ դժվար էր, բայց մարզկենտրոնում լավ աշխատանք գտա, հետո մի փոքրիկ տուն գնեցի։ Նախկին սկեսուրս հիմա էլ ուրիշ միտք հղացավ, որոշեց ինձանից խլել երեխային: Իսկ ամուսինս հայց ներկայացրեց, որ ուզում է երեխային տեսնել ամիսը 2 անգամ։ Այստեղ ես հա րձակման անցա հակաառաջարկով՝ պարտավորեցնել երեխայի հետ շփվել շաբաթական առնվազն 20 ժամ կամ 2 ամբողջ օր։

Դա տավորը հազիվ զսպեց ծիծաղը։ Հիմա կր քերը կարծես թե հանդարտվել են, նախկին ամուսինս սկսել է օգնել տնային գործերում ու երբեմն հյուր է գալիս մեզ մոտ։ Ինչ-որ պահի ես ուզում էի ներել և նորից միավորվել: Բայց լավ է, որ նման բան չարեցի: Ամուսինս չի ցանկանում աշխատել, նրա կոմունալները վճարում է հայրը, նրան կերակրում է մայրը: Եթե նա տարեկանում չի ցանկանում աշխատել, ապա ինչ կլինի վաթսուն, յոթանասուն տարեկանում: Ես ու տղաս ավելորդ բեռի կարիք չունենք։ Թող մայրը հիմա կերակրի նրան մինչև թոշակի անցնելը։ Նյութը պատրաստեց՝ https://news29post.com/