Ես առանց հայր եմ մեծացել ,սակայն տարիներ անց ստացա մի նամակ ,որն իմ կյանքը գլխիվայր շուռ տվեց ․

Ինձ մեծացրել է միայնակ մայրս։ Հայրիկս, հենց որ իմացել է, որ մայրիկը հղի է, անմիջապես լքել է նրան: Երբ դպրոց սկսեցի դպրոց գնալ, խորթ հայր ունեցա։ Նրա հետ հարաբերություններս նորմալ էին, բայց իմ հայրանունն ու ազգանունը հորինս էր։ Ես շատ էի ուզում գտնել նրան:Ես հարցրեցի մորս, բայց նա ոչինչ չասաց նրա մասին։ Երբ մեծացա, ինքս փորձեցի գտնել նրան և դա ինձ հաջողվեց։

Ես իմացա նրա հեռախոսահամարը, բայց նա ինքն էլ հրաժարվեց ինձ հետ խոսել։ Ես մորս չասացի իմ որոնումների մասին, չէի ուզում վ շտացնել նրան։ Իսկ վերջերս փաստաբանից լուր ստացա, որ հայրս մա հացել է և նրա ողջ ժառանգությունն անցնելու է ինձ։Պարզվեց, որ նա երբեք չի կարողացել իր ընտանիքը կառուցել, ես նրա միակ դուստրն եմ։ Բայց նա բավականին շուտ է մա հացել, լ յարդի հետ ինչ-որ խնդիր է եղել։

Ես ստացել եմ լավ ժառանգություն։ Դա ընդարձակ բնակարան էր մոտակա քաղաքում։ Եթե վաճառեմ, կարող եմ մի սեփական տուն գնել իմ հայրենի քաղաքում։ Այսպիսի լուրով եկա մայրիկիս մոտ: Սակայն նա այնքան երջանիկ չէր, որքան ես: Նա ինձ ասաց, որ հրաժարվեմ բնակարանից. Մեզ ոչինչ պետք չէ այդ մարդուց։ -Բայց մամ, նա արդեն չկա, բայց բնակարան կա։

Ինչու տալ պետությանը, թող լինի այս տարիների փոխհատուցումը։ -Արա ինչպես ուզում ես, բայց ես դեմ եմ: Ես չեմ հասկանում մորս դիրքորոշումը: Ինչևէ, ես շուտով կամուսնանամ և ես ու ամուսինս ապրելու տեղ չենք ունենա, բայց այս բոլոր հարցերը կարող եմ լուծել, եթե ընդունեմ ժառանգությունը։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։