Ես առաջին դասարան էի գնում ,երբ մայրս առանց մեզ հրաժեշտ տալու հավաքեց իրերն ու հեռացավ մեզանից , տարիներ անց մի շատ տարօրինակ զանգ ստացանք և.

Ես հիշում եմ մորս միշտ գազօջախի կողքին կանգնած՝ համեղ բաներ պատրաստելիս: Ափսոս, որ չեմ հիշում նրա դեմքը, հիշողությանս մեջ նա մնացել երիտասարդ և շատ գեղեցիկ։ Մանկությանս տարիներին շատ աղջիկներ երազում էին բալետի պարուհի կամ երգչուհի դառնալու մասին, իսկ մայրս միշտ ցանկացել է բո ւժքույր աշխատել, ուստի դպրոցից հետո անմիջապես գնացել է բժ շկական ուսումնարան:

Սովորելուց հետո նրան հրավիրել են այլ քաղաք աշխատելու, մայրս համաձայնել է, քանի որ բարձր աշխատավարձեր են եղել:Ընդամենը մեկուկես տարի աշխատելուց հետո մայրս վերադարձել է հղ իության յոթերորդ ամսում։ Որոշ ժամանակ անց մայրս ամուսնացել է։ Ամուսինը նրանից մեկ տարով փոքր է եղել և նա երդվել է, որ կնոջ երեխային կպահի։ Եվ նա չի ստել,

ես արդեն ամուսնության ժամանակ եմ ծնվել և երբ մեկ տարեկան եմ եղել, մայրս հորս ասել է, որ նա նորից հղի է: Այսպիսով, հայտնվեց իմ եղբայր Գրևորգը: Մեր մանկությունը հանգիստ է անցել, մայրս մնացել է տանը, իսկ հայրս աշխատել է։ Ես առաջին դասարան էի գնում, երբ մայրս պարզապես հավաքեց իրերն ու գնաց տնից: Նա նույնիսկ մեզ հրաժեշտ չտվեց:

Մենք բոլորս վ ատ էինք զգում, բայց Գևորգն ամենից շատն էր կարոտում մորը։ Հայրս այլևս չամուսնացավ և իր ամբողջ ժամանակը և իրեն նվիրեց մեզ։Տասնվեց տարեկան էի, երբ իմացա, որ մենք ևս մեկ եղբայր ունենք՝ մեզնից ութ տարով փոքր։ Հայրիկիս զանգահարեց մի տղամարդ և խնդրեց խոսել իր հետ մեր մոր մասին: Պարզվեց, որ նա մայրիկիս նախկին ամուսինն է, նա նույնպես յոթ տարի ապրել է նրա հետ, գնացել է,

թողնելով նրան որդի՝ մեր խորթ եղբայր Արգամին։Հիմա ես քսաներեք տարեկան եմ, արդեն ստեղծել եմ իմ ընտանիքը, ունեմ հիանալի կին, բոլոր տոները նշում ենք մեր մեծ ընտանիքի հետ, որում միշտ տեղ կա հորս համար։ Նա փոխարինեց և՛ մայրիկիս, և՛ հայրիկիս, իսկ հիմա իմ հերթն է հոգ տանել նրա մասին: Նա դեռ ամուսնացած չէ, ապրում է ուսանող եղբորս հետ։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։