Ես ստիպված էի մորս հանձնել ծե րանոց․ Կարծում եմ, որ դա ավելի լավ է երկուսիս համար, մի քն նադատեք ինձ

Անկեղծ ասած, ես դա հետաձգում էի միայն այն պատճառով, որ շատ էի վա խենում իմ ծանոթների ու ընկերների քնն ադա տությունից: Թեև հիանալի գիտեի, որ այնտեղ նրա համար շատ ավելի ապահով է լինելու։ Բայց նրա վերջին արարքն ինձ շատ վա խեցրեց, և ես հասկացա, որ այլևս անհնար է հետաձգել այն։ Երբ աշխատանքից տուն եկա ու գնացի իմ բնակարան, տեսա, որ մուտքի դուռը բաց է։

Այն ժամանակ քիչ էր մնում սր տի կաթ ված ունենայի։ Անմիջապես վազեցի բնակարան ու լսեցի, որ լոգարանում ջուր է լցվում։ Մտնում եմ այնտեղ և տեսնում, որ լոգարանում շորերի կույտ կա, վրան ջուր է լցվում ու թափվում, կարճ ասած, հեղեղ էր: Ես փակում եմ ծորակը և սկսում եմ մորս փնտրել բնակարանում։ Եվ նա ոչ մի տեղ չկա: Ես ուղղակի սար սափած դուրս եմ վազում փողոց և սկսում եմ հարևաններին հարցնել՝ տեսե՞լ են մորս։

Կանանցից մեկն ասաց, որ տեսել է մայրիկիս՝ կողքի մուտքից տատիկների հետ նստարանին նստած։ Սա լսելուն պես անմիջապես շտապեցի այնտեղ։ Երբ հասա այնտեղ, իմ դիմաց տեսա հետևյալ պատկերը. մայրս նրանց ասում է, որ ես իրեն տանից դուրս եմ արել, իսկ այդ կանայք ան ի ծում ու հայ հոյում էին ինձ: Մայրս միշտ առ ողջ է եղել, բայց ութսուն տարեկանից հետո նրա մոտ տարօրինակություններ սկսվեցին:

Ամն օր աշխատանքից վա խենալով եմ վերադառնում տուն, չգիտեմ, թե այս անգամ մայրս ինչ անակնկալ է պատրաստել: Հարևանուհիները չեն շփվում նրա հետ: Մի անգամ նա տաքացրել էր արդուկը, կանչել էր մեր հարևանուհուն և խնդրել էր գրկում պահել տաք արդուկը: Խեղճ հարևանուհին այ րել էր ձեռքերը: Պատուհանից կարող էր ցած նետել հեռուստացույցի վահանակը և այլն:

Ես հասկանում էի, որ այս հարցը հեշտությամբ կարելի է լուծել բու ժքույր վարձելով, բայց նման հնարավորություն չունեի։ Հազիվ ծայրը ծայրին էի հասցնում։ Այդ պատմությունից հետո ես հասկացա, որ մորս առանց հսկողության թողնելն այլևս անվտա նգ չէ, և միայն մեկ ելք կա՝ նրան ծերանոց ուղարկելը։ Հիմա ես հանգիստ եմ նրա համար: Եվ ամեն շաբաթ-կիրակի ես այցելում եմ մայրիկիս: Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։