Հեռու գնա մուրացկան․ բղ ավեց տղամարդը փոքրիկի վրա ու նրան մի կողմ հրեց․ Սակայն տարիներ նա ստացավ իր պա տիճը

Տղամարդը ձեռնարկության բակում կերակրում էր շներին, երբ ցանկապատից այն կողմ լսվեց երեխայի ձայնը, որը ցրտից կծ կված, դո ղացնելով ասաց. — Քեռի, խնդրում եմ, մի կտոր հաց տուր: Դավիթը զայ րացավ։ — Հեռու գնա, մու րաց կան: Ես քո նմաններին լավ եմ ճանաչում, այսօր՝ հաց, իսկ վաղն էլ տարածքից կսկսեն իրեր պակասել: Այդ պահին ղեկավարը ձայն տվեց. — Մի կտոր հացն ափսոսու՞մ ես:

Երեխային մի կտոր հաց չե՞ս կարող տալ, — ասաց ղեկավարը, — նրան բեր իմ սենյակ, — կոպիտ շարունակեց Ստեփանը: Պահակը քթի տակ ինչ-որ բան փնթփնթալով երեխային ուղեկցեց ղեկավարի սենյակ: Ստեփանը քարտուղարուհուն պատվիրեց ուտելիք բերել: Երեխան արագ-արագ կերավ: Ստեփանը նայում էր նրան ու սի րտը մղ կտում էր: Նա շյեց աղջկա գլուխը, փորձում էր զսպել իր զայ րույթը պահակի վրա։

Հետո նա սիրալիր խոսեց աղջկա հետ. — Ասա, փոքրիկս, ի՞նչ է պատահել քեզ: «Ես փախել եմ մանկատ նից: Բայց երդվում եմ, եթե ինձ հետ ուղարկես, ես նորից կփախչեմ, այնտեղ անտանելի է: Այնտեղ ես ինձ շատ վատ եմ զգում։ Ծնողներս վեց ամիս առաջ են մա հացել, հրդ եհից: Մեր բարեկաներից ոչ ոք չուզեց ինձ իր տուն տանել և ինձ հանձնեցին մանկա տուն: Մենք լավ էինք ապրում, հայրիկս ինձ

արքայադուստր էր կոչում: Իսկ մանկա տանը ինձ ծաղ րում են, դաստիարակները ինձ մեն օր վիր ավորում են: Ես ինձ լավ եմ պահում, բայց ինձ ամեն օր պատ ժում են, — ար ցունքների միջից պատմում էր աղջիկը: Ստեփանը լսում էր նրան ու զգում երեխայի ծա նր հոգեվիճակը: Նա խոսեց կնոջ հետ: Նրանք երեխաներ չունեին ու որ դեգրեցին այդ աղջկան: Պարզվեց, որ նա հիասքանչ երեխա է: Նա արդարացրեց նրանց բոլոր

սպասելիքները: Ավելին, տարիներ անց նա փոխարինեց հորը: Հիանալի ղեկավարում էր ձեռնարկությունը և ծնողների հպարտությունն էր: Չնայած հոգու խորքում ներ ել էր պահակին, բայց չէր մոռանում: Մի օր փողոցում նրան մոտեցավ մի տղամարդ, ցն ցոտիներով, ձեռքը առաջ պարզեց ու հացի գումար խնդրեց: Սոնան ճանաչեց պահակին: Դրամապանակից հանեց մի կլորիկ գումար ու նրան տվեց: Սոնան լավ գիտեր, ինչ է նշանակում քաղ ցած լինել:Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։