Մայրս նոր էր մա հացել, երբ եղբորիցս զանգ ստացա, նա ասաց ,որ պետք է հանդիպենք ու տան հարցը քննարկենք, բայց ես ոչ մի կերպ պատրաստ չեմ դրան․

Լիան ընթրիք էր պատրաստում, երբ հեռախոսը զանգեց։ Նրա մայրը մա հացել էր մի քանի ամիս առաջ։ Եղբայրը զանգահարեց՝ ասելու, որ պետք է տան հարցը լուծվի: Լիան ամբողջ կյանքում ապրել է քաղաքում։ Նա գնացել է սովորելու և այնտեղ ամուսնացել։Նրանք աղջիկ են ունեցել, սակայն շուտով ամուսինը լքել է ընտանիքը, իսկ դուստրը մեծացել ու ամուսնացել է այլ քաղաքում։

Լիայի մայրը մա հացել էր և տունը մնացել էր անտ եր: Եղբայրն ուզում էր, որ Լիան այնտեղ ապրի: Լիան հաջորդ որը գնաց մոր տուն: Նա մնաց գիշերելու մոր տանը։ Հանկարծ նա որոշեց շրջել տանը և այնտեղ բացեց պահարանը և հանեց բացիկների տուփը։ Այտեղ տարբեր շնորհավորանքներ կային գրված մորը: Լիան հիշեց, որ գարնան նրանք որոշել էին գնալ անտառ:

Այդ գարնանը նրանք այդպես էլ չգնացին անտառ, մայրը ծանր հի վանդացավ։ Լիան, նստելով մոր բազմոցին, հասկացավ, որ իր ողջ կյանքը հապճեպ է անցել։ Նա ժամանակ չի ունեցել պատշաճ ուշադրություն դարձնելու մորն ու եղբորը։ Լիան սրբեց արցո ւնքները, նայեց ծնողների լուսանկարին. -Հիմա ես այստեղ եմ լինելու, հարազատներ։ Նա վերցրեց ավելն ու սկսեց ավլել տունը։

Նա ջուրը լցրեց դույլի մեջ՝ հատակը սրբելու համար: Նա սեղան գցեց, միացրեց հեռուստացույցն ու սպասեց եղբորը։ Նորիկը ուրախ էր, որ քույրն այնտեղ է մնում։ Նա գրկեց ու ուրախությամբ պտտեց նրան. -Կնոջդ պատմիր ամեն ինչ, ես ձեզ սպասում եմ ընթրիքին: Քաղցրավենիքներ եմ բերել, թխել եմ քո սիրած, թարմ հացը:

Երեկոն աննկատ թռավ։ Նրանք հիշեցին երիտասարդություն, մայր ու հայր, դպրոցական տարիներ, ուսուցիչներ։ Մի քանի օր անց Լիան տեղափոխեց իրերն ու իր կատվին։ Նա շատ ուրախ էր, վայելում էր ազատությունն ու մաքուր օդը։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։