Չեմ կարող ինձ ներել այն բանի համար, որ մտածում էի աղջկաս ծննդատանը թողնել ,բայց

Այնպես ստացվեց, որ ես ու ընկերս գյուղից տեղափոխվեցինք քաղաք՝ լավ կյանք գտնելու, բայց ծնողներս դեմ էին, հատկապես հայրս։ Նա միշտ մորս ասում էր, որ ինձ պետք է կապել, որ ես չարաճճի եմ և նրանց համար պարզապես գլխաց ավանք եմ դառնալու, բայց ես այդպես չէի մտածում։Երբ տեղափոխվեցի քաղաք, ընկերուհիս ծանոթներ ուներ, ուստի մենք արագ տեղավորվեցինք քաղաքի գեղեցկության սրահներից մեկում,

ես՝ որպես ադմինիստրատոր, նա ոճաբան։ Մենք լավ աշխատավարձ էինք ստանում, կարող էինք երկու հոգու նորմալ սենյակ վարձել, մեր տնօրենն առաջին հայացքից լավ կին էր, լավ էինք իրար հետ։ Նա մի տղա ուներ, ով հաճախ էր գալիս մեր սրահ, և ընկերուհիս նկատեց, որ նա անընդհատ ինձ էր նայում։ Որոշ ժամանակ անց Մանվելը սկսեց ինձ ժամադրության կանչել։

Ընկերուհիս ասաց, որ ես չպետք է հրաժարվեմ, քանի որ նա տնօրենի տղան է և բախտն ինձ ժպտացել է, քանի որ այդքան աղջիկների մեջ նա ընտրել է ինձ։ Տնօրենը մեր հարաբերությունների մասին ոչինչ չէր ասում, կարծես նույնիսկ չգիտեր ու չէր նկատում։ Ես դեմ չէի նրա չեզոք վերաբերմունքին, կարծում էի, որ բախտս բերել է, քանի որ նա իմ ապագա սկեսուրն է։

Մեր ժամադրություններից ու հանդիպումներից հետո ես հասկացա, որ հ ղի եմ, թեստ հանձնեցի և ամեն ինչ հաստատվեց։ Հենց այս լուրը հայտնեցի իմ սիրելիին, մտածեցի, որ նա կհիանա և ինձ ամուսնության առաջարկություն կանի։Այն բանից հետո, երբ ես ասացի նրան, նա սկսեց ասել, որ այդ ամենը իմ մ եղքն է և այժմ նա նույնիսկ չի ուզում լսել երեխայի մասին:

Չէի կարողանում հավատալ, որ նա այդքան ստոր մարդ է, բայց հետևանքներից խուսափելու համար որոշեցի երեխային լույս աշխարհ բերել ու թողնել հենց հի վանդանոցում։Ծնողներս, իմանալով այս մասին, հաճելիորեն զարմացրին ինձ, ասացին, որ ինձ մենակ չեն թողնի և երեխայի հետ կընդունեն, հիմա ես շատ երջանիկ մայր եմ։ Նյութը հրապարակման պատրաստեց news520media.com կայքը։